glutenin hikayesi ve yeni sınıf kodu

fonksiyonel tıp dediğimiz şey bir noktada gerçekten tıbbın geleceği olabilir ama şu an gördüğüm tablo daha çok sağlıklı yaşamın lüks bir tüketim kalemi haline gelmesi. glutensiz diyetin tıbbi bir zorunluluk olduğu insanlar kadar, 'ben gluteni bıraktım çok daha enerjik hissediyorum' diyerek pazartesi salata kürüne başlayan kesim de var. bu ikinci grup işte asıl mesele.

asıl komik olan, bu yaşam tarzının bir statü sembolü olarak pazarlanması. beş yüz liraya glutensiz ekmek almak, bir lifestyle markasının detoks suyunu masaya koymakla aynı mesajı veriyor kapitalizme: 'ben sizin ucuz ve kitlesel beslenme zincirinize ait değilim'. oysa bağırsak florasına dair reel bilim hâlâ çok yeni. bunu fırsata çeviren sektör ise asla hasta insan istemiyor zaten, istedigi endişeli insanın fonu. yani dürüst olmak gerekirse, fonksiyonel tıp adına söylenen her söz bir sonraki startup pitch'i kadar güven vermiyor bana. belki de amaç sadece hepimizi ayrı birer 'disiplin' içine hapsederek satmaktır.