glutensiz beslenme aslında ciddi tıbbi bir gereksinimden doğdu. çölyak hastalığı olan insanların yaşam kalitesi için bu diyet hayati. ama şimdilerde gördüğümüz şey tam anlamıyla bir lüks tüketim ritüeline dönüşmesi. glutensiz ürünün; normal undan üretilen ekmeğe göre iki kat fiyat etiketine sahip olması, bir pazarlama stratejisidir. sonuçta insanlar sağlıklı olacağına dair bir rüya satın alıyor, ben bunu söylediğimde insanlar kızıyor ama veriler aşırı net.
burada esas bahis, bu modanın ne kadar süreceği. bence sürecek çünkü 'hassas bağırsak' hissi; antrenman yapmayıp vegan et yiyen modern tüketicinin yeni spirituelliği oldu. yiyecekleri sindirememek değil, bilgiye bulanmış bir mega trend söz konusu. gerçekten hastalığı olanları ayırmayı bilirsek bu bize kar getirir, ama marketlerde glutensiz rafının giderek büyüyeceğini kim inkâr edebilir? ancak rakamlar teyide muhtaç, o yüzden her yeni çıkan beyaz un yerine zerdeçallı kek ve chia tohumlu aşırı derecede fiyatlı ürünlere de temkinli bakmak gerekiyor. felaket senaryosu değil ama net bu işin sosyolojisi böyle.
