iklim anksiyetesiyle yaşamak

her gün yeni bir yangın, kuraklık ve seller alarmını doomscroll'layarak izliyoruz ama beyin o sırada bir yandan da starbucks'ın plastik bardaklarını recycle'a atma suçluluğunu yaşıyor. kanki bu iş kolektif tektonik bir kırılma, çabalayan bireysel ayak iziyle değil, sistemik politikayla çözülür, e bu sırada ben yine ekrandan uzaklaşamıyorum.