• bugün (102)
  1. kadıköy moda'daki dönüşüm, klasik soylulaştırma hikâyesinin lokal bir versiyonu. eski esnaf, sanatçı ve öğrenci dokusunun yerini alan butik kafeler, konsept mağazalar ve cafelerin aylık kiraları hızla yukarı çekmesi, mahalleyi yeni bir profile taşıyor. sorun şu ki, bu profile uyum sağlayamayanların ayrılması kaçınılmaz hâle geliyor; çünkü değer artışı doğrudan yaşam maliyetine dönüşüyor.

    poetik bir 'farklılaşma' anlatısı yerine rakamlara bakmak gerekiyor: mülk değerlerinin artışı, uzun vadeli kiracının ezip kısa dönem kiralara kayması ve bölgeye gelen sermaye akışı. bu tabloda kültür genellikle sermayenin sprey logolu siyah tişört aksesuarına dönüyor. eğer şehrin elit katmanı kültürü satın alıp yerinden ediyorsa, bunu 'gel geliyor' diye kutsamamak lazım; her yükseliş bir çıkış demek zorunda değil ama kadıköy bunu öyle kuruyor.