kahvecilerde laptop işgali

üçüncü nesil kahvecilerin asıl ürünü kahve değil, şarj prizleri ve wi-fi şifresidir. bir dükkanda dokuz kişi varsa sekizi kulaklıklarını takmış, bir tanesi de toplantıdaymış gibi kimsenin anlamadığı kelimelerle konuşuyor. fiyatı 150 lira olan filtrenin asıl karşılığı, saatlerce oturma hakkı olabilir mi, tartışılır.

mühendis kafasıyla söylüyorum: bu bir kültür çatışması, ticari model değil. dükkan sahibi masa devir hızını artırmak istiyor, laptop ordusu istanbul'daki ev kiraları yüzünden ofise dönüştürdüğü kafelerden ayrılmak istemiyor. çözüm gayet net: ya konsepti değiştireceksin 'remote work kafesi' diye net bir kategori olacak ya da iş yapacak adamlar için alanı sınırlandırıp kahvenin tadını öne çıkaracaksın. her şeyi birlikte istemek, hem barista performansı hem startup toplantısı barındırmak gibi değil; olsa olsa bir kaosun tohumudur.