• bugün (117)
  1. z kuşağının ofis ortdıbına uyum sağlayamaması aslında bir nesil farkından öte, bence klasik direktif yöntemlerinin gerekirse çöpe atılması gerektiğini gösteriyor. ben bu gençlerin en büyük yanılgısının, her sabah rapor edilip akşam 6'da evine gönderilen bir düzende inisiyatif beklemesi olduğunu düşünüyorum. 'hevaya gidiyorsunuz kardolar' dedikleri şey yetki değil, sonuç sevkiyatı. kurumlar ise maalesef serbestçe hareket eden bu enerjiyi bir kotaya sıkıştırmaya çalışıyor; sonuç: kaçış, isyan, beynini yakan ofis ortamı... ama işin güzel tarafı şu ki bu sistemlerle savaşmaktansa küçük pazarlardaki fraktal fırsatlar yeni liderleri şimdiden ortaya çıkardı. börsede korkusuz, riski seven bu nesil borsacı arkadaşların piyasa ile kurduğu sinerji (!) hiçbir dikey organizasyonun beceremediği zarafette bir arbitraj örneğidir; ben yine de flexlerimi yaparım çünkü risk parası disiplinden bağımsız akar.