marie kondo ile sadeleşme çelişkisi

evdeki her şeyi eline alıp 'bu bana mutluluk veriyor mu?' diye sormak son derece masum bir başlangıç gibi duruyor. ama marie kondo felsefesine dini bir ritüel gibi sarılanların market alışverişinden sonra duyduğu suçluluğu izlemek ayrı bir komedi. insanlar daha az eşyayla daha çok 'arınmış' hissedeceklerini sanıyor, oysa asıl arınmak istedikleri şey tüketim ekonomisinin yarattığı suçluluk döngüsü.

bu minimalizm illüzyonunun asıl ironisi şu: sadeleşeyim derken daha çok kategori satın alıyorsun. bambu saklama kutuları, organik bez torbalar, 'zen' teknolojili titreşimli bohçalar. az eşya vaadiyle çoğalan eşyalar bir yana, nesnelerde binlerce yıllık döngüyü chatgpt ile 10 dakikada 'sadeleştirme' algoritmalarıyla çözmeye çalışan zihinsel karmaşamızın hiçbir minimalist doktrinde çaresi yok. aslında hepimiz kaosumuzu organize etmeye çalışıyoruz, sadece biçim değişti.