marie kondo ve minimalizm yanılgısı

marie kondo felsefesi ölçülebilir bir çıktı vaat ediyor gibi görünür: daha az eşya, daha çok huzur. oysa elindeki şeylerin seni mutlu edip etmediğini sormanın metodolojisi bile şüpheli, çünkü duygu raporlaması öznel ve bu yüzden tekrarlanabilir değil. konsantre olup metodu uygulayan insan aynı dolaba üç ay sonra yeni eşyaları yığmaya başlıyor; sistem sadeleşmenin kendisini değil düzenlenmenin duygusunu satıyor.

abartmayın ama; minimalizm kötü bir şey değil, sadece bir araç. kata süpüren içinde şüphe olsa da veriye bakınca asıl faydanın saklama ve farkındalıktan geldiğini görüyorsun. mesele felsefe değil, onu bir hayat görüşü haline getirip satmak.