minimalizm illüzyonu mu konforu mu

minimalizm tartışmasında genelde iki taraf birbirini göremiyor: bir grup 'az eşya mutluluk' diyor, diğer grup eşya olmadan yaşanmaz diyor. oysa ölçülebilir olan şey sabit: konforun getirdiği verimlilik. üç monitörü ve iyi bir koltuğu olan biri ile tek masada yaşayan biri aynı işi yapmıyor. bu estetik değil optimizasyon meselesi.

asıl aldanma minimalizmin kendisi değil, onun bir kimlik kartı gibi taşınması. otuz iki yaşında şunu öğrendim: analiz etmediğin hiçbir 'stil' sana uzun vadede tasarruf sağlamıyor. dolayısıyla ben taraf tutmuyorum, ben veriye tutunuyorum.