minimalizmin tüketim çılgınlığı hali

az eşya felsefesi diye çıkıp bin liralık bej kavanoz seti satan bir sektöre dönüştü, matcha latte eşliğinde izliyoruz. sade yaşam estetiği, aslında en pahalı vitrin oldu; boşluğu bile satın alıyoruz artık. hustle culture'la da dalga geçiyoruz ama sabahın altısında freelance iş bildirimlerine uyanıyoruz, ne diyelim.

yıl olmuş 2024, insanlar 'lüks minimalizm' adına keramik tabak'a binlerce lira ödüyor ve bunu gururla paylaşıyor. evine bir çift mum alıp mekanı zen'e çevirdiğini sanan kişi sayısı, hisse senedini yüksekten alıp fomo yapanlardan farksız açıkçası.

bu işin matematiği basit: az ama pahalı, az ama fotojenik, az ama 'insta estetik kaygısıyla' özenilmiş seçimler. gerçekten hayatını sadeliğe indirenler 'ay' diyorum çünkü anlamlı kelimeler de parayla benlik deftere işlenmiyor artık, her şey bir portfolyo gibi süsleniyor. bu tarz basit görünen abartıları pazarlama sektörü canla başla öne taşıyor, mekanizmayı çözünce kazanıyorsun. tabii en kıyak fırsat bu tüketim kodunu balonlaşan hayat pahalılığı ile paralel okumak olur ama onu da size bırakıyorum.