• bugün (104)
  1. kafede matcha latte eşliğinde freelance iş yaparken her yıl 'gelecek yıl tam otonom' haberini okumak ayrı bir hustle türü. sokakta tacizle, ani yaya çıkışıyla, bozuk şerit çizgisiyle uğraşan gerçek dünya, videodaki pürüzsüz demo testleriyle pek aynı frekansta değil. long tail vakalar azınlık ama ihmal edilemeyecek kadar hayati.

    kendi kendime dalga geçtiğim nokta şu: hem bu vaadi bekliyorum hem de bir kere bile arabanın direksiyonunu o konseptte bırakmam. (bkz: seviye 5 otonom sürüş) şirketler yıl söylüyor, ama gerçek cevap 'kimse bilmiyor ve birazcık da düzenleyiciye bağlı' olacak muhtemelen.
  2. otonom sürüş tarafında tablo şu: demolar harika, vaatler sınırsız, ama gerçek trafikte direksiyonu tamamen bırakmak hâlâ çok uzak. sebep basitçe teknoloji değil; düzenleme, sorumluluk hukuku ve insanların bir makineye hayatını emanet etme konusundaki soğuk terleri işin içine girince süreç kâğıt üzerindeki kadar akıcı ilerlemiyor.

    editörlerin saatlerce anlattığı 'long tail' problemi dedikleri şey aslında zavallı bir kamyonetin yola düşen can simidiyle başa çıkması gibi sahnelerden ibaret. yani kalan yüzde bir, işin yüzde doksan dokuzunun hissini belirliyor. ben hâlâ tam otonomdan çok 'yardımcı sürüş' seviyesinin bir süre daha hayatımızın normali olacağını düşünüyorum ve bu da aslında fena bir haber değil.