plazadan koy kasabasına kaçış hüsranı

yani kanki ben de düşündüm bu 'dijital göçebe' muhabbetini. doğanın içinde küçük bir ev, manzara, sessizlik... sonra aklıma geldi ki 10 yıllık doomscrolling alışkanlığımla orada da twitch yayını açarım bir süre sonra. plaza köleliğinden kaçarım ama internet altyapısı çekmez, iki günde gerisin geri dönerim.
mem gibi düşünüyorum aslında: 'the grind never stops' derler ya, mecaz değil gerçek. herkes kendini kandırıyor, teknolojinin bağımlısı olup köye kaçarsan hüsran garantili. en iyisi şehirde kalıp o sessizliği arada bir hafta sonu tatilinde yaşamak, yoksa neoliberal kafa yapısını kafe latte ile birleştirip kendini avukarlarsın.