plazalardan kaçış moda oldu

bi de dijital göçebelik modası başladı, herkes kahvecilerde macbook'la poz veriyor. ben de bunun bir parçasıyım tabii, inkar edemem. ama itiraf etmek gerekirse casper kasası gibi ses çıkaran laptoplar, tükenmiş bataryalar ve wifi bulamama korkusu hiç de süslü değil. yine de 'hustle culture' denen şeyin son kurbanları olarak hepimiz aynı oyunun içindeyiz; bir yandan plazalardaki anlamsız hiyerarşilerden tiksiniyor, diğer yandan hiçbir yere ait olmama hissiyle baş etmeye çalışıyoruz. belki de asıl sorun mekan değil, sabahtan akşama kadar kimseye hesap verme gereği duymamak bi hayal.