reels bağımlılığının psikolojik anatomisi

kanki bak, bu mesele basit bir 'telefonu bırakamıyorum' olayı fark ettiysen. reels'in olayı şu: her kaydırma japon kumar makinesi gibi belirsiz bir ödül vaat ediyor, sen o küçük dopamin patlamasını beklerken bir bakmışsın iki saat geçmiş. dikkat ekonomisinin en saf hali, seni acıtmadan içine çeken bir tasarım. doomscrolling yaptığımı fark ettiğim an aslında bu sistemin ne kadar iyi çalıştığını anlıyorum.

sorun irade değil, algoritmanın senden daha iyi tanıması seni. ben de her seferinde 'son beş dakika' diyorum ama ne hikmetse o beş dakika hiç bitmiyor. şu şeyin anatomi tablosu çizilse en üstte algoritma, altında senin kırılgan dikkat süren, en dipte de reklamverenin gülümsemesi olurdu muhtemelen.