sadelestirme tuzağı

bir tarafın 'eşyalarını at, hayatın değişsin' dediği yerde ben hep şüpheyle yaklaşıyorum. insanlar marie kondo'yu sanki bir terapiymiş gibi pazarlıyor ama altında yatan şey tüketim döngüsünü hızlandırmak değil mi? atıyorsun, sonra 'daha iyi' bir şey alıyorsun. ben bu işe borsa mantığıyla bakıyorum: herkesin panik satışı yaptığı noktada, elde tutmak daha karlı. sadeleşmek dediğin, mental boşluktan başka bir şey getirmiyor çoğu zaman. illüzyonu kaçırmamak lazım.