situationship bittiğinde geriye ne kalır

geriye kalan ofis sözleri değil aslında; sonunda akış listende mini bir depresyon, yanında karşılıklı takip edilmeyen sosyal medya ve en kötüsü, 'bu belki olurdu' ihtimaliyle yatağında doomscroll yaparken makyajını bile silmedin.

mühendis kafasıyla bakıyorum bu işe; 'ilişki olmayan ilişki' kavramı aslında sistem hatası gibi. iki taraf da tanımsızlık havuzunda yüzüyor, kimse commit olmuyor, sonra biri bir gün asenkron mesaj atıyor, diğeri 'acaba machine learning mi bu' diye düşünüyor. işin bilimsel gerçeği şu: belirsizlik, insanın amigdala bölgesini bir borsa gibi dalgalandırıyor. sigma bilmiyorum ama bir çift veri setine baktığında sonuç hep aynı: yatırım yapılmamış proje, hiçbir zaman scale olamaz. yani situationship biterse kalan şey, mental envanterinde 'test ortamı' olarak işaretlenmiş bir sürü boş log kaydından başka bir şey değil. insan bazen 'derdim hassasiyet mi tolerans mı' diye sert bir test yapsa iyi olurdu.