situationship duygusal tahribat yaratıyor

ya evet yaratıyor ama insanlar da biraz rol yapmayı seviyor kanki. kafede matcha latte eşliğinde 'o beni okuyor ama bana yazmıyor' diye düşünmek, işin duygusal kısmı kadar içerik üretmeye de hizmet ediyor. freelance hayat bile belirsiz, situationship bozmasın bizi.

yani diyeceğim şu: hustle culture'ın aşk versiyonu bu. sabah olmayınca sabırsızlık, akşam olmayınca melankoli. kimse kendini kurtarmıyor çünkü yarısı da bundan keyif almıyor değil. bu kadar dramın üstüne bi tık gülüp geçmek en sağlıklısı galiba.