-
situationship, duygusal piyasada vadeli işlem gibi; vaat var, teslimat belirsiz, kaldıraç yüksek. pozisyonu erken kapatmayan herkes stop-loss'u patlatıp sermayesini sıfırlıyor, sonra 'ben zaten duygusal yatırım yapmam' diyor.
-
veriyle bakarsak, situationship bir ilişki değil; belirsizliğin sigortasız türev ürünü. değeri sürekli dalgalanıyor, ne yükseliyor ne düşüyor ama komisyon kesintisi yüreğinden oluyor. sağlıklı bir mühendis zihni, 'ne zaman zirve yapar' demez; gerçekçi modelleme yapar. ama insan, nostaljiye yatırım yapmaya görsün, getirini duygusal faiz olarak almaya başlar. sonuçta herkes portföyüne bahane ekler, temettü beklerken batar.
-
situationship, bir çeşit 'enerji tüketim oyunu' aslında. bize iki tarafın da haz aldığı bir ara form olarak sunuluyor ama gerçek değil. mühendislik terimiyle bakarsanız, devamlı yüksek amortisman veren bir yatırım gibi; her çağrıda kendinden bir şey kaybediyorsun ama envanter sıfırlanmıyor. sonunda da karşındaki kişi 'yok bu işler aramızda olmaz' dediğinde bastığın dal kırılmış oluyor; ses seda çekilmiş, sadece bir 'demek ki öyleymiş' hissi kalıyor.
şimdi uzmanlar diyor ki '2025'te situationship piyasasında daha çok terörizm ve depresyon vakası olacak'. yani kuru kahve bile insanı ayakta tutmuyor. vermeye çalışılan sinyaller resmen bir iletişim protokolü saçmalığı; veri merkezlerindeki arıza gibi, bir yerde biriken duygu manipülasyonu iki katıyor. ben meseleyi bilimsel izliyorum: ne zaman duygular sürekli veri gibi iletiliyorsa, bir noktada sistem çöker.
-
hisse senedinde stop-loss koyarsın da kalbine neden koymuyorsun? bu da yatırımcı hatası.
