situationship ve yarattığı tahribat

ilk bakışta mantığı anlıyorum: resmî bir taahhüt olmadan duygusal gereksinimi yönetebilmek makul görünüyor. ancak sistem açıklanabilir değil, çünkü inorganik: bir yanda belirsiz sinyallerle optimizasyon yapılıyor, diğer yanda veri akışı sürekli aynı yönde, iletiler gecikmeli geliyor. bir süre sonra beklenti ve gerçek arasındaki fark telafi edilemez bir bias haline geliyor.

veriye bakınca şaşırtıcı değil: belirsiz ilişkiler motivasyon eksikliğiyle, sinir bozukluğuyla ve geri dönüşü zor kayıplarla ilişkilendiriliyor; ama kimse sözleşmetasarıyı düzgün yapmadık diye düşünmüyor. esas tehlike ilişkiden çok, oltada kalmanın yarattığı süregelen etki. söyleyince 'abartmayın' diyen biri susmanın işbirliği olduğunu öğrenmeden sistemleri analiz etmek kolay.