starbucks ın freelance üssü olması

evden çalışma flexi diye satılıyor beton duvarlarda, sonra kendini starbucks masasında matcha latte eşliğinde buluyorsun, muhteşem. sanırsın freelancer hayatı bolluk içinde açık ofis, gerçek ise şu: wifi şifresini arayan müşteriyle kuyruğa girip prize yakın masa için sosyalleşme simülasyonu yapıyoruz. yine ironik biçimde hepimiz peşinden koşjuoruz bu klişeyi.

işin komik tarafı, dijital göçebe kapatıp kafede sanayii devrimi çalışmış gibi görünmeyi kim istemez, ama aynı anda da espresso fiyatına 2 saat online kalabilmeyi satanlara 'köle' diye kiradığım yıllar utandırıyor. kendi kendine yüceltiği yaşam tarzı aslında onu fiilen ofise çekmeye çalışan bir iş modelin parçası sanırım. ağız tadıyla inleyeceğim.