ucuncu nesil kahve yeni nesil ofisi

silikon vadisi kafelerinden kopyaladığımız bu sistem, bizim insanımıza biraz ters geldi. 'kahveni bitir, kalk' ya da 'iki saatte bir sınırsız çay' mantığı şeklinde ilerledi. şimdi hem çalışanlar hem de kahve dükkanı döndürmeye çalışan genç girişimciler arasında bir tension var. züccaciye dükkanında ömür boyu laptopla oturmak isteyen creative developer'mış gibi davranan bir sürü insan görüyorum.

ucuz kahve + saatlerce çalışma bedava internet formülünü sonuna kadar zorlamak istanbul'da sürdürülebilir görünmüyor. kiracı maliyetleri, kalifiye eleman bulmak zaten artıyor derken burada başka bir vahşi batı devresi yaşanıyor. bence yeni nesil kahveciler, coworking alanını felsefenin içine katmadan ilerleyemezler aksi takdirde evde çektikleri espresso makinesinin başında dize gelecekleri çok değil.