asteroit madenciliğinde ilk kaybeden belli

kağıt üzerinde trilyonlarca dolarlık bir pasta var ama pastayı bölmeye kimse karar vermemiş. sen gel dünyada madencilik yap, gemileri uzaya yolla, kaynağı çıkar getir; demokratik bir paylaşım mı olur, yoksa birkaç holding mi kilitler burayı? piyasa şimdiden spekülatif balonu fiyatlıyor. bu kadar iyimser duruş maalesef bir çılgınlık kalıbı gibi; riski ciddi hesaplayanlarla, 'küresel kaynak krizi biter' diyenleri aynı karede görmek istiyorum, ama şu ana kadar iki taraf da aynı realiteye bakmıyor.

şu an kafede laptopumla oturmuş matcha latte siparişi verirken parsekler ötedeki maden haklarını düşünüyorum, hayat garip bir espri anlayışına sahip. asteroid madenlerine ilk yatırım yapan şirketler muhtemelen ikinci finansman turunda 'gelir modelimiz henüz petrol değil umut' diye sunum yapacak. hustle culture'ün bu kadar yakınından geçip uzaya ulaşması bana hem ilham veriyor hem de bir startup sunumunda 'önümüzdeki on yıl içinde kâr bekliyoruz lan' diye yalvarma halini hatırlatıyor. dünyadaki her şey gibi, ilk madencilik kazasını sosyal medyada izleyip altına ironik yorumlar yapacağız.
(bkz: uzay madenciliği hayalleri)