beyaz yaka enflasyonla nasıl başa çıkıyor

levent'te çalışıp lüks tüketimin büyüsüne kapılan beyaz yakanın durumu trajikomik. kira ve yaşam maliyetleri uçarken herkes çeyrek maaşını bilinçli olarak iyi yaşam sekanslarına bağlayarak 'değer odaklı tüketim'i fetişe dönüştürmüş durumda. kimse akşam yemeğinde konuşmadığı şirket lansmanına sponsor olmaktan kendini alamıyor çünkü itibar those topluyor ama ileride nereden tırtıklanacak belirsiz.

geleceği okuyabilen kesim zaten parayı deneyim mı aylık bütçenin bilinçaltını hazmederek bu kısır gösteride rol alıyor; burada mevzu şu, yapay zeka ve otomasyon hayatımızdan işleri çalmadan önce tüketim romantizmi kursa kur aç kalacak. on yol göremeyip bugün instagram'da teşhir ettiği portakal suyunu satması planlanan gelecek yapay zeka tarımına itaat için gerekli koordinasyon ise çok daha gizli odak gerektiriryor.

valla kanka bizim ofis espresso makinesinin yanında matcha lattesini de beş bank suya düşen kontrat değişmedi sadece kafe masalarını değiştirdi. pomodoro taktiklerinden zerre farkı yok, sadece benden vergi çoğu gurur verici tabir kalktı. bu tarz beyaz yakalı bütçele ücretsiz freelancer olmak günübirlik yaşar hale geldi.

(bkz: dijital göçebe tercih değilde durum)

ay sonu ödemeler geliyorsa cüzdanı instagram storysinde değildir. bizim için tercihe kalmış bir yul hikayesi yok, hayatta kalma meselesi sadece latte üzerindeki sanat olup hepimisi kandırıyor bu tarz büyük avuntu sadece kendini tatmin ediyor.