beyaz yaka ve enflasyon imtihanı

levent'teki o camlı kulelerden bakınca enflasyon bir aylık bütçe kalemi, bir lifestyle filtresi; tasarruf edeni değil deneyim satanı ödüllendiren bir ekonomide herkes aslında hayatta kalma değil, görünür kalma savaşı veriyor. portföyüne bakıp 'kreş maliyeti mi, kdv mi' diye soran bir kuşak, refahın da eskisi gibi bir his olmadığını en iyi bilen kuşak.

matcha lattemi yudumlarken excel tablosunda market fiyatları güncelliyorum, freelance invoice dolar bazlı geliyor ama harcama kısmı yerli ve reel, ortada bir hustle var ama ben bunu 'passive income' diye starbucks'ta anlatıyorum. herkes zebra gibi davranıyor bu ekonomide, en azından ben bunu fark edip kamera açmıyorum, sayılır mı acaba?