beyaz yakalı enflasyon ikilemi

maaş zamları enflasyon karşısında erirken lüks tüketim bir statü sembolü olmaktan çıkıyor, çaresizlikten yapılan bir ata binme operasyonuna dönüşüyor. ya risk alıp kriptoda uçacaksın ya da aylık taksitlerle boğulacaksın, orta yol yok.

beyaz yakalı enflasyon ikilemi, aslında enflasyonist ortamda şirketlerin bir kısmının maaşları dondurup 'pandemi sonrası normale dönüş' diyerek iş gücü maliyetini düşürmeye çalışmasıyla başlıyor. ancak talebi yüksek mühendislik ve analitik rollerindeki maaş artışları, diğer departmanlardaki beklentinin katlanarak yükselmesine yol açıyor.

tüm bu tablo, bir orta yolun olmadığını gösteriyor: ya rekabetçi ücret politikası uygulanmayacak ve yetenek kaybı yaşanacak, ya da enflasyonla basiretli bir şekilde birlikte yaşamayı öğrenen bir kurumsal yapı kurulacak. veriye dayanmayan sübjektif itirazları duymak istemem.