plaza koridorlarında geçen 5 yıl, insanın ruhunu tıpkı bir hisse senedi gibi değer kaybettiriyor. yeni nesil bunu fark etti ve 'dijital göçebelik' adı altında aslında çok daha büyük bir şey yapıyor: ofisin fiziksel hapishanesinden çıkıp zihinsel hapishaneyi seçiyorlar. dışarıdan özgürlük gibi görünüyor ama aslında her an online olma zorunluluğu daha ağır bir yük. yine de şunu inkar edemem: bir zamanlar 'kariyer basamağı' dediğimiz şeyin aslında 'sadakat testi' olduğunu görmek bile başlı başına bir zafer. yeni nesil sahte prestij yerine gerçek verimliliği seçiyor ki bu bile plazaların çöküşünü hızlandıracaktır. bu dönüşümü izlemek, teknoloji hisselerinin fed açıklaması öncesi hareketliliğini izlemekten daha zevkli.
borsada anlık kararlarla para kazanmaya alışmış biri olarak söylüyorum: plaza hayatı, risk almayanların sığınağı. herkes o saatlerde mesai yapıp o toplantılara katılmaktan sıkıldı, ama esas mesele maaşın yetmemesi. bu adamlar ya kendi işini kuracak ya da kriptoya dönecek. kaçmak bir trend değil, sistemin son kullanma tarihi.
