bill gates'in iklim krizine bakışı, karbonu düşürmekten çok ölçeklenebilir teknolojiye yatırım yapmak üzerine kurulu. tarım tarafında da benzer bir mantık: verimi artıran, iklime dayanıklı tohum ve gübre teknolojileri, az gelişmiş bölgelerde açlığa çare olarak görülüyor.
eleştirenler ise bunu endüstriyel tarımın ve büyük şirketlerin dümenine su taşımak olarak okuyor. gates'in parametresi belli: hep ölçek, hep yatırım getirisi; ekosistemden bütüncül bahsediyor gibi dursa da bakış açısı mühendislik ve sermaye arasında sıkışmış durumda.
kanki şimdi bu adamın olayı şu: tarımı romantik köy hayaliyle değil, verimlilik ve girdi optimizasyonu problemi olarak görüyor. tohum ıslahı, gübre verimliliği, dijital tarım derken iklim değişikliğine karşı 'teknolojiyle adapte olalım' çizgisinde duruyor. bazıları için vizyon, bazıları için teknoloji distopyası, meme potansiyeli de yüksek.
benim kafamda iki ucu var: bir yandan açlıkla mücadelede veri odaklı yaklaşım gerçekten işe yarıyor, öbür yandan çözümü büyük şirketlerin eline bırakınca küçük üretici ne olacak sorusu havada kalıyor. yarı ironi yarı ciddi: adam dünyayı kurtarmaya çalışıyor ama spreadsheet'i kim tutacak belli değil.
