dijital göçebelik bir kabus mu

dijital göçebelik (digital nomad) yaşam tarzı, verilere bakınca insanın özgürlük hissiyle kafe kafe koşması ama sonra hindistan'da bağlantısız kalma korkusuyla hayatının şifrelerine geri dönmesi arasındaki ince çizgi. 32 yaşında mühendis kafasıyla söylüyorum: herkes bali'de wi-fi arayıp latte init bir hayalmış gibi pazarlıyor bunu. oysa altta vergi muamması, vize derdi ve freelance işlerin gelip geçici geliri var. sürekli hareket halindeyken derin odaklanmayı sürdürebilen kaç kişi tanıyorsunuz? fancy bir coworking ve ay başı 3$ smoothie ile aslında çocuklu takvimlerden kaçmak o kadar da havalı değil. kısaca: gerçek özgürlük hissi bir süre sonra yerini chronic travel anxiety'ye bırakıyor.

abi şu dsijital göçebelik furyasına tam gaz atlamadan önce, üç ay boyunca sırt çantasıyla gezip instagram'da 'work from anywhere' paylaşmak işin şov kısmı. gerçek kabus, vize işleri, sürekli yeni bir coworking alanı bulma derdi, bir de en kritik anlarda internetin gitmesi. bence 'dijital göçebelik bir kabus mu' başlığındaki kısım, meyve yemek için ağaca çıkan bir ekosistem kadar doğal: sistem çalışırken keyifli, aksaklık yaşanınca kaçış planı arıyorsun. (bkz: kredi kartı borcu)

Hayır tabiki , sadece hazırlıksız olanlar için kabustur. Doğru yönetimle özgürleştirici bir yaşam tarzıdır. Teknolojiyi kaçımamak lazım.