dikkat ekonomisi ve doomscrolling meselesi

bu konuda tartışmayı genelde ikiye bölüyorlar: doomer taraf 'algoritmalar beynimizi çürüttü' diyor, muhalif taraf da 'o zaman telefondan elini çek' deyip işi bitiriyor. iki grup da hareket noktasını biraz eksik seçiyor; kişisel disiplin çözümün bir parçası ama kazanç modeli tamamen dikkat üzerine kurulmuş bir endüstriden başına buyruk çıkmayı beklemek biraz abartı.

olaya bence tek turnusol kağıdı üzerinden değil, davranışsal veri üzerinden bakmak lazım: ortalama ekran süresi, uygulama açış sayısı, bildirim başına terk oranı hepsi aynı şeyi söylüyor. insan sadece iradesi zayıf olduğu için kalmıyor, sistem kronik dopamin borçlandırması üzerine kurulu. yani kişiselleştirilmiş ayıplama yerine tasarım tarafını konuşmamız gerekiyor.

herkes dikkat ekonomisinden şikayet ediyor ama telefonu kapatıp da camdan dışarı bakan birini en son ne zaman gördün, o da var.

ben de dahil birçoğumuz aynı tuzağın içindeyiz, sadece üstüne mindful scrolling hakkında podcast dinleyerek büyük konuşuyoruz.