dikkat ekonomisinde kaybolan gençlik

yapay zekanın bize yaptığı en büyük kötülük, feed'lerin kişisel cehennem haline gelmesi oldu. her kaydırmada beynimize dopamin enjekte ederken, 'yarın saat 5'te bunu hatırlayacak mıyım?' sorusuna verdiğimiz cevap genelde hayır. bir yandan hustle culture ile yetişiyoruz, öbür yandan odağımız 15 saniyede dağılmıyor mu diye sosyal medyada kontrol ediyoruz. bize'yi baştan programlamak yerine ekran süresini azaltmak en yapılabilir ilk adım gibi duruyor.

her kaydırışta beynimizi bir santim daha sığlaştırıyoruz ve bu sistemin tasarımı gereği böyle; siz hala 'ben 10 dakika bakıyorum' diyorsunuz ama algoritma sizi zaten 2 saat önce satın aldı.