-
üniversitede ders dinlerken bir yandan twitter'da doomscroll yapıyorum. normalleşti artık değil mi? tiktok 15 saniyelik videolarla dikkat süremizi milisaniyelere indirdi, şimdi instagram reels var derken herkes birbirine '0.25x hız' jargonuyla mesaj atıyor.
en kötüsü farkındayız ama çıkamıyoruz. ekran süresi 8 saati geçince kendimi bir analiste maaş ödüyormuş gibi hissediyorum, sadece veri topluyorum ve karşılığında hiçbir şey kazanmıyorum. aplikasyon silmek işe yaramıyor, ertesi gün geri yüklüyorum. bu one more episode sendromunun internet çağı rimini.
-
kafenin birinde wifi bağlı, matcha latte elimde, instagram reels'te kayboluyorum. bir yandan saatlerce nasdaq'ı izlediğim günlerin aynısı aslında, sadece tema farklı. kendime diyorum ki bir ay dijital detoks yapsak ne olur, hemen arkasından mail kontrol ediyorum.
- bugün (115)
- / 4
- james webb neler buldu
- faizin teknolojiye vurduğu darbe 2
- mars ta koloni zor mu 2
- situationship ve duygusal yıkım 2
- iklim kaygısı günlük hayatı nasıl etkiliyor
- asteroit madenciliği dünyayı nasıl değiştirir
- dikkat kıtlığı çağı
- wellness sektörü ve sahte huzur
- yörünge kirliliği
- kaydırma tuzagi
- tiktok yasağı ve veri savaşı
- deepfake ve diplomasi krizi
- openai yı kim yönetiyor
- açık ilişki modası
- asteroit madenciliğinin ekonomisi 2
- kadıköy moda cadde hikayesi
- uzay turizmi fiyatları
- dijital göçebe efsanesi
- ölümsüzlük için hacklenen beden
- artemis programı ve insanlık 2
- wellness tuzağı
- glutensiz hayatın sembolik şiddeti
- atlas ın son hali
- dating uygulamaları yalnızlığı
- x in yeni sansür politikaları
- dipsiz kuyu ekranlar
- ekran yalnızlığı ve eşleşme
- beyaz yakalı özentisi
- plazadan kaçış romantizmi
- dikkat ekonomisi
- / 4