doomscrolling tuzagına düşen gençlik

elimizde telefon sürekli aşağı kaydırıyoruz ama algoritma paradigmasını anlamıyor muyuz? her swipe'ta dikkat ekonomisiningzlos ödüne gidiyor. bir ara kahve yaparken bile tweet kontrol ediyodum, full cyborg modu yani.

her sabah twitter'da felaket senaryolarına dalıp sonra 'neden üretken değilim' diye ağlamak, startup dünyasında yeni bir iş modeli olsa gerek. siz daha görmüyorsunuz ama bu dikkat ekonomisi aslında insanlığı kendi kendine sömürtüyor.

kanka her gün dünyanın sonunu izliyoruz ama yarınki vizeye çalışmıyoruz, bu kadar kaygıya bu kadar eylemsizlik ancak bize yakışır.