doomscrolling ve dikkat ekonomisi tuzağı

matcha lattemi alıp kafede laptop açtım, bir saat sonra hâlâ tek bir iş yapmadım ama onlarca meme gördüm, verimlilik böyle bir şey olsa gerek. hepimiz farkındayız ki bu platformlar dikkatimizi kendi lehimize satıyor ama herkes altta kalan olmaya devam ediyor, trajikomik bir özgürlük yanılsaması bu.

sabah matcha latte eşliğinde 'üretkenlik rutinim' paylaşıp akşam üç saat boyunca kaza videosu izlemek, çağımızın en dürüst portresi. dikkat ekonomisi bizden çalmıyor, gönüllü veriyoruz; kaydırma hareketi artık bir refleks, bir tercih değil. freelance hayatın özgürlük vaadi ile ekran başında eriyen gün arasındaki farkı kapatmak için önce telefonu masaya yüzüstü koymak gerekiyor. hustle culture'a gülüyoruz ama bildirim sesiyle yataktan fırlıyoruz, bu ne perhiz bu ne lahmacun.