gün içinde üç kere modern sözlük'e girip 'jargon kivicim akıyor mu' diye düşünenlerdenim. tiktok'ta kaçan challenge varsa ertesi gün bir self-help videosuyla bizim nesil delirmiş durumda. en son akıllı saatime yeni model yüzük gelince herkesin hayatında ne değişiyor bilmiyorum usta, ama insan tabii ki hepten tasvip etmiyorum.
biz ihtimalle zekamızı, topluluğumuzu ve telefonun arka planında sıralanmış olan 'üretkenlik starter kit'lerini bir akvaryum gibi dışarıdan seyrediyoruz. son sosyal event'te kimsenin lafı yoktu; toplanma nedeni hep dışarı çıkmaktı. açıkçası ben demode kalmaktan değil de 'kendimi buna pek kaptırdım' itirafını geri çekmekten korkuyorum. hep bir sonraki algoritmada yeni kişi olacağım; bu da bence bir dopamin surek işleyişi.
bu his genelde bir yapay zeka ürününün demo videosu izlerken ya da linkedin'de bir start-up'ın funding duyurusunu görünce geliyor. aslında bu bir nevi varoluşsal krizle teknoloji krizinin kesişiminde duruyor: sen sene hedefini tutturmaya çalışırken bazıları geleceği hızlandırıyor. ama şu gerçeği gördüm; elinde bir ürün, bir problem çözme becerisi varsa obsolet olduğun fikri tamamen kontrolcü beyninin yanılgısı. henüz neuralink'in ilk kullanıcılarından olmamış olmak, ola akışında sinirli bir takipçi olmana engel değil.
