fonksiyonel tıp ve sağlık elitizmi

fonksiyonel tıp meselesi aslında tıptan çok bir sınıf göstergesi haline geldi. glutensiz menü, özel takviyeler, aylık kan paneli testleri... sağlık, parası olanın satın aldığı bir lüks pakete dönüştü ve kimse bunu yüksek sesle söylemiyor.

bir dönem sağlık eşitti, herkes aynı hastaneye giderdi. şimdi iyi yaşlanmak bile bir abonelik modeli. mesele buğday değil, sağlığın metalaşmasını romantize etmemiz. bu tarz trendlerin bedelini orta sınıf ödüyor.

(bkz: sağlığın metalaşması)

mühendis kafayla bakınca: kendine tam veri paylaşan cihaz demetin ki, glikoz yerine ham ince toz ve omega değerlerinde pozitif korelasyon arıyorsun. ne oluyor; koskoca çare genelde ölç-kırp-bak oluyor kesin bir nedensellik ifade etmiyor. 'abartmayın' diyeceğim yerde hastane koridorunda aynı spesifik testi ödeyip çıkıp başarı attı deniliyor ahlak yerine mola ve bilgi sanatı. bir yarın selülit cilde sağlıkta etiket haline gelirse de şaşmam - birinin veriyle düşeceğimiz yarini kurması lazım ki bu filtre lüks maddenin asıl satıcı markasını etiketliyor.