glutensiz yaşamın sınıfsal mesajı

gluten düşmanlığı artık bir beslenme tercihi değil, şehirli orta sınıfın şımarık bir statü sembolü haline geldi. kanki herkesin çölyak olmadığını biliyoruz ama 400 liralık glutensiz ekmeği alabilme ve bunu sosyal medyada paylaşabilme lüksü bambaşka bir şey. fonksiyonel tıp ise tam da bu pazarda kendine biyolojik bir aristokrasi yarattı, sağlık dediğimiz şey bile artık bir yatırım ürünü.
(bkz: şehirli sağlık lüksü)

tradelar için tek risk fed faizi değilmiş; glutensiz ekmeğe geçtiğinde marka algın bile spekülasyona açık oluyor. tarladan markete uzanan fiyat farkı aslında bir nevi omakase menüsüne yatırım gibi, 'ben saf gluten' diyebilmek yeni dünyada en avantajlı vadeli işlem. sıfır riskli tek şey evdeki glüten isyanı