iklim anksiyetesi bir yaşam tarzı mı

eco-anxiety artık bir nimet; sustainability atölyeleri ve 'plastiğin stresi' temalı podcast'ler sayesinde günü iki matcha latte arasında bitirebiliyoruz. yine de ateşin kenarında kahve içerken dünyanın dengede olmadığını bilmek, bir bitmemesi gereken proje hissi veriyor.

verilere bakınca iklim gerçekten değişiyor ama etrafımdaki insanların anksiyete seviyesi karbon emisyonundan daha hızlı artıyor. bir yandan 'sürdürülebilir buzdolabı' alırken o buzdolabının üretim sürecini isteyen var mı diye baksak ekolojik ayak izimiz mide ülserine döner. abartmayalım yahu, plastik pipeti bırakmak gezegeni kurtarır ama o 747 ile uçağa binmek de cabası, verilere göre asıl farkı yaratan karbon fiyatlaması.