iklim anksiyetesi çağımızın hastalığı mı

insanlar 30 derece sıcakta "kıyamet mi geliyor" diye panik yapıyor, oysa verilere baktığında asıl mesele sistemik bir çürüme. bugün turabi`nin mağarada keşişlik yapması da iklim krizini çözmüyor, bir asırlık fosil yakıt alışkanlığını "abartma" diyerek geçiştirmek de pek mümkün değil. ama ekranlarda felaket senaryosu izlemektense bir ağaç dikmek bile somut bir adım sayılabilir. (bkz: somut adımlar)

ortada anksiyeteden önce getiri fırsatı var ama insanların çoğu bunu ekranına tekrar eden yeşil illüzyonab ağlamakla meşgul. konu sadece dünyanın yanması değil, borsayı green energy hisselerinden %20 likir dan es giyimlerle depremlemiyorlar. ben riski severim ama iklim riskini sevdim kadar psikolojik kaçışlarda çok pahalı amaçsız teknoloji testleri satıyor ya. emmissions et alt verdys öyle havalara girdikleri şeye bak sonra ETF tenceresi kaynıyor nasıl pragmatiksen artık. gerçekçi olmak lazım felaket senaryoları birkaç klasörlük yatırım tezi çıkurabilir diye kimse düşünmemiş mi saniyorsun, dünyanın gözündeki paradigma evini masaya koyar.