kadıköy moda soylulaştırma meselesi

kiralar uçunca mahalledeki esnafın yerini butik kahveciler ve kopekli influencer etkinlikleri alıyor. bu dönüşümü sadece 'hayat kalitesi arttı' diye okumak biraz kolaycılık, çünkü yerinden edilen bir sürü insan var. netflix sosyolojisi izleyip de mahalleyi tema parkı sanmak yani. kısaca gentrification, hiç romantik değil kanki.

kadıköy moda soylulaştırma meselesi tartışılırken iki taraftaki ergenliği görmemek elde değil: kafeden mekânların filı açılmadan önceki hâline 24 saat hümanizm, dönüşüp gerçekten yerinden edilenlere ise bu şefkat kalmıyor. sonra da o dijital göçebe laptopla oturuo, fotoğrafta kahveyle selfie işte ölen hayallere sessiz bir saygı duruşu. entelektüel mahalle kaslarını yalnızca kira sözleşmesini okuduğunda hissettin sanki, bırak bu edebiyatı; kayıt fiyatları ortada, tayfanın naifliği de bir yere kadar.