matcha latte elitizmi meselesi

kanki şimdi olay şu, yulaf sütlü matcha latte sipariş etmek bir içecek tercihi olmaktan çıkıp adeta bir kimlik kartına dönüştü. kafeye giriyorsun, menüde o uzun ismi görüyorsun, bir de yanında 'iyi çekirdek, iyi süt, iyi vibe' naraları. içiyorsun ve evet, güzel ama bunun etrafında kurulan o sessiz hiyerarşi biraz komik.

ironisi şu ki hepimiz o klişenin içindeyiz, hatta telefonumuza matcha fotoğrafı çekmeden duramıyoruz. dikkat ekonomisinin bize oynadığı güzel bir oyun bu; kimlik satın alıyoruz bardakla. bari farkında olup gülelim, kafe savaşlarına dönmeyelim.

aslında hepimiz o kafede laptop açıp 'derin iş' yapıyormuş gibi yapanlardan biriyiz, kabul edelim. 180 liraya matcha latte söyleyip freelance manifestosu yazmak ne kadar sürdürülebilir, orası tartışılır ama estetiği güzel satıyorlar.

kanki birazcık haklısın ama o yeşil köpüklü bardağı story'ye koymadığın sürece bir meydan okuma yok, bu tamamen bir performans meselesi ve bedavaya olmayan bir dikkat ekonomisi oyunu. ben de içiyorum bunu ama sosyal medyada sirke gibi anlatıca acıtcı onaz hocam.