matcha latte ve elitist tüketim

yulaf sütlü matcha artık bir içecekten çok sınıfsal bir rozet gibi. bardakta barista, kafede yoga, yanında köpek; tüketimin yeni ritüeli bir şekilde kendini ayrıcalıklı hissettirme biçimine dönüşüyor.

köri deyip geçmeyin! matcha latte meselesi bir kahve farkı değil, toplumsal konumun ekolojik dokusu içeride; organik üzüm bağı etiketini satın alıp dijital çileciliğe giden ibadetkârın en kısa yolu. bunu anlamak için değerinin üç yaşındkinin labne kaprisine benzediğini ve piyasanın bu farkı koruna iktidarla ayakta oldugunu fark etmen var, bu insandaki kapital akışı ideolojisi işte.
(bkz: organik tüketim ideolojisi)