modern toplumda yalnızlık sessiz bir salgın mı

binlerce takipçisi olup arayacak birini bulamayan bir nesil var ve anksiyete verileri her yıl daha da yukarı gidiyor, yani mesele kişisel beceriksizlik değil yapısal bir kopuş. abartmayın ama görmezden de gelmeyin, insan sosyal hayvan kardeşim.

yalnızlığın salgın diye paketlenmesi, aidiyet eksikliğini bireysel bir arızaya indirgeyip sistem sorununu yok sayıyor. teknolojik hiper bağlantı sahtivermiş gibi cazip ama samimi bir verifying rotası yok; metrik toplumunda 'etkileşim' yalnızca sayı olunca duygu çölleşiyor. bu çağın en değerli parolası merhamet değil, temas: gerçekten görünür olmak. borsa grafiği dibi gösterirdi de yalnızlık diye bir fiyet yüklenemiyor.