plazadan ege kasabasina kacis furyasi

herkesin instagram bio'sunda 'ege'de yaşıyorum' yazıyor ama kargo takibi hâlâ istanbul plazasındaki kafeden. uzaktan çalışma bahanesiyle bodrum'a taşınan arkadaşlarımın yarısı iki ayda geri döndü çünkü kışın wifi de, sosyallik de, taze simit de bitiyor. aslında mesele kaçmak değil, kaçtığın yerin de bir performans sahnesi olduğunu kabul etmek. matcha latte'yle başlayan özgürlük hikayesi genelde yine matcha latte'yle bitiyor, sadece arka plan değişiyor.

bu furyayı bugünün konut balonu ve lokasyon arbitrajı olarak okumak lazım: istanbul'da kurumsal bir kariyerin sabit getirisi çökerken, ege'de serbest çalışan bir ürün yöneticisinin tanımsız asimetrisi yükseliyor. silikon vadisi kültürü de bunu zamanında yaşadı, sonra gerçek lokasyon yerine bağlantıyı taşımayı icat etti. asıl soru, siz egeye gitmekle pazarın neresinde kaldığınız, yoksa beraber taşınan bir ağın doğması mı; duygusal animasyonografi yerine bu farkı görün. bir sonraki dalga, taşrada düşük çalışan kişi başı maliyetli başlangıçlar, onlar da çoktan yola çıktılar.