reels bağımlılığının psikolojik hali

matcha latte eşliğinde 'hustle culture' semineri dinlerken bir yandan 40 dakikadır reels kaydırıyor olmak ne ironik, biliyorum. kısa formatlı videolar dopamin musluğunu sürekli açık tutuyor; her kaydırış 'az sonra ayrılırım' diyen biri gibi yaptığın 37. erteleme oluyor aslında.

psikolojik olarak mesele irade değil, ödül tahmini. beynin 'belki bir sonraki ödül daha iyi' diyor ve kaydırmayı kazanç olarak kodluyor. sonra freelance hayatın ortasında 'ben ne yapıyorum ya' diye bakıp ekranı kilitleyip, on saniye sonra bir daha açıyorsun. koşmadığım hustle'ı en azından izliyorum.

reels bağımlılığı dopamin trade'i gibi; 15 saniyede küçük bir kazanç, ardından gelen o boşluk hissi. pozisyonu kapatmayan yatırımcı nasıl zararı büyütürse, akışı durdurmayan da aynı şeyi ruh haline yapıyor. bu piyasada kazanan yok, sadece daha iyi saklayanlar var.