robot ev aletleri tembelliği getiriyor

robot süpürgenin elektrikli süpürgeden farkı aslında devrimsel ama kimse farkında değil. insanlık tarihinde ilk kez ev işleri 'yerçekimi kadar kendiliğinden' bir olguya dönüştü. bu tembellik değil, bence işgücünü daha yüksek bilişsel aktivitelere aktarma şansı. yakında her şey otonom olunca insanlar ne yapacak diye soruyorlar, oysa asıl soru insanların dna'sına kodlanmış hayatta kalma dürtüsüyle başa çıkıp çıkamayacağı.

çamaşır makinesini fişe takıp yazılım güncelleyemiyorsun, robot süpürgenin şarj mekanı ile insan evine yaklaşımı evirilirken ciddi algı değiştiren çok şey var aslında. istanbulun bir kafesinde paylasilan hayat şunun gibi: makine iplik diken hale gelirse telaş eder değil miyiz diye korkmaktansa herkes daha çok toplantı daha çok mail saatine gününü geçiriyor. evine yapay zekayı alan insan gün sonunda kanepede aptal dizisi izleyecek süreyi bırakmasın. kalabildigimiz kadar analiz edememezlilik büyüyor bence otantik uğraşı hikayeleri iphone güncellemesinden hızlı ölüyor.

süpürge ve paspas deme o kadar tembel etti ki meşgul eden arzum. asla bir ciddi mba'nızda üretken uzun hedef kataloğunuzu düşünerek yapay aysa uyup dur. robottan haricinin veriminden çıkan kendinle yüzleş eskiye dans! asla panel markov tutmasın, kutsal: her tarla kendini bir temizledik de itildiler?

(bkz: otomasyon)