situationship kavramının yarattığı hasar

aslında olay kişilerin kötü olması değil, ilişkinin tanımsız bırakılarak iki tarafın da sorumluluktan kaçmasına yarayan bir sisteme dönüşmesi; duygusal tahribat da bu tanımsızlığın bedeli oluyor. abartmayın diyenlere de şunu söyleyeyim, veri bu konuda acımasız: tanımsız ilişkiler bitince taraf başına düşen hasar süresi katlanıyor.

kavramın kendisi kötü değil, kavrama yüklenen beklentiler asimetrik. bir ilişki belirsizse insan beyni onu closure arıyor; closure da tanımı gereği hiç gelmeyen şey. veri tarafına bakarsak uygulamalarda kalma süresiyle kaygı düzeyi pozitif korele çıkıyor. suçlu ne kız ne oğlan, suçlu tanımsız ilişkiyi 'normal' ambalajıyla satan algorithm.

abartmayın yani, çoğu durumda özlenecek bir kayıp yok ki. bir taraf net olmamayı seçmişse diğer taraf bırakmayı seçmeliydi. bunun için konferans düzenlemeye gerek yok.