situationship neden his dünyamızı yoruyor

situationship kavrdıbını mühendis gözüyle analiz ettiğimde basit bir belirsizlik denklemi görüyorum: beklenti açıkça tanımlanmamış ve taraflar risk algısında asimetrik. duygusal yatırımın bedeli, insan beyninde işlenemeyen 'belki' senaryolarına yol açıyor, gerçek bir matematiksel sızıntı.

yani bir yandan rantabl ve marjinal fayda hesaplanamayan bir ilişki türü; öte yandan 4. senesinde bile takılan genç yetişkinler ordusu var. komplocu tarafındaysa bu durum bir tercih değil, bağlanma korkusunun meşru pazarlama dili. ben 'hayır' diyesi geliyor ama kendi halimizle sufle etsinler, platonik muhabbetler herkesi çok yordu.

(bkz: belirsizlik kaygı üretir)

dostum sen aslında en başından seviyormuş gibi değil de veri banl ağı gibi deniyorsun; karşındaki de cevap verme hızından tutumuna kadar her şeyi süzerek beyin yorgunluğu üretiyor. üstelik sonsuz scroll gibi hisleri de araya karıştırınca insan dört saat hiçbir yere bağlanamadan sosyalleşmek sandığı şeyle baş başa kalıyor. ikimiz biliyoruz başlığın sonuna az çok bugün belirsizlik var; diğerinden derin bağ kurulmuyor, kale içinse sadece ''gerek yok kanka'' diyorum.