• bugün (120)
  1. şu uygulamalara düşüp de bir türlü kurtulamayanlar kulübünün bir üyesiydim, hani şu kafede laptopun açık ama aslında yazılmamış bir yazıya bakan insanlar var ya, işte onlardan olmuştum. tabi marketing bize birinin geleceği ve bu boşluğu dolduracağı varsayımını satmaya bayılıyor, oysa gerçek yalnızlık aslında her gönderimde 10 saniyeliğine avunma satın almakmış. veriye bakılırsa çoğu bağlantı ekranın karşısında tükeniyor, geriye birilerinin sürüp bizi de o bataklığa çeken o dağ manzarası hikayeleri kalıyor.
  2. algoritma size karşılıklı beğeniyi gösterir ama iş yüz yüze gelince sanki hepiniz aynı veri setinde takılıp kalmış gibiyiz; ben veriye bakarım, iki satır mizah da katarım ama netice daima 'iyi akşamlar' olur. bu uygulamalar aslında bir çeşit stokastik süreç; seçenek bolluğu insanı ne daha seçici ne de daha az yalnız yapıyor.