silikon vadisi'nin bugün geldiği noktada servet sahiplerinin bir kısmı, sermayesini sadece uzaya ya da bataryalara değil, bizzat kendi bedeninin geleceğine yatırıyor. laboratuvarlarda genç kan nakli, epigenetik saat ve kalori kısıtlaması tartışılırken, lüks tüketimin en pahalı versiyonu 'yaşlanmayı geciktirme' başlığı olmuş durumda. bu vizyonun en kibirli yanı, ölümü bir arıza gibi görme eğilimi: çünkü biyoloji bir sprint değil, çok değişkenli bir sistem. ancak yatırımların boyutuna bakınca bu başlık, önümüzdeki yirmi yılın en net gündem maddelerinden biri olacak. yine de portföy dağılımında olduğu gibi muhtemelen kazanan temkinli yaklaşanlar olacak; umut satmayanlar, ölçenler ve kanıt getirenler.
teknoloji milyarderlerinin yaşlanma takıntısı, ölümü değil de aksine zamanı dondurmayı hedefleyen bir mühendislik problemi gibi ele alınmalarından doğuyor; iş uzayda biter, sıra insanın kendisinde. sağlık yatırımlarının 'data driven' versiyonu aslında vizyoner, sadece argümanı çoğu kez 'siz daha hemen göremiyorsunuz' tonuna kaçıyor.
silikon vadisi' nin ölüme karşı sabırsızlığı, ironik biçimde en eski felsefi problemi çift kabinli ve maliyeti yüksek bir sağlık ürününe dönüştürdü.
