uzay turizmi ve elitlerin yeni oyun alanı

250 bin dolara 10 dakikalık sıfır yerçekimi deneyimi satın almak, aslında lüks tüketim endüstrisinin son vitrini: çevre kirliliğinden kaçamayanlar artık gökyüzünden bile para kazanıyor. mesele ulaşım değil, kimin kapsül koltuğuna oturabildiği.

uzay projelerinin büyük kısmı dünyaca ünlü bir statü fantezisi; gerçek anlamda kolonileşme hedefi değil, yakasında kendi anonim şirketine izmarit bırakmiş milyarderlerin dünya dışı primat mücadelesi. bu müthiş deneyim kariyer fırsati olarak sunulsada bana kalansa teknoloji girişimlerinin ikinci dalga ekosistemle bir kez daha geleceği kiralaması. o yuzden soru sadece FED notunda kayıtlı cüzdan değeri değişince uzay raylarinin kime yarayacagi; net olan eşitsizlik nerede coğalırsa orada dünyanın karmik kasasinin daha iyi koruma cagrisi yapacagidir.